Çevredeki en yaygın mikroplastikler mikrofiberlerdir - küçük iplikler veya filamentler gibi plastik fragmanlardır. Mikrofiberler, sigara izmaritleri , balık ağları ve halatlar da dahil olmak üzere birçok kaynaktan gelir, ancak en büyük kaynak onları sürekli döken sentetik kumaşlardır .
Tekstil, üretilirken, giyilirken ve atılırken mikrofiberler döker, ancak özellikle yıkandıklarında . Tek bir yıkama yükü birkaç milyon mikrofiber serbest bırakabilir. Birçok faktör, kumaş tipi, mekanik etki, deterjanlar, sıcaklık ve yıkama döngüsünün süresi dahil olmak üzere kaç lifin salındığını etkiler.
Araştırmam, New York ve New Jersey bataklıkları ve insan faaliyetlerinden büyük ölçüde etkilenen haliçler de dahil olmak üzere kıyı ekolojisi ve su kirliliğine odaklanıyor. İşte çamaşır makinenizden mikroplastik kirliliği azaltma hakkında bilmeniz gereken bazı şeyler.
Kumaştan suya ve toprağa
Giysiler çamaşır makinelerinde mikrofiberleri serbest bıraktığında, lifler genellikle bir atık su arıtma tesisine giden atık su akışına girer. Gelişmiş tedavi tesisleri , mikrofiberlerin% 99'unu sudan çıkarabilir . Ancak tek bir çamaşır yükü milyonlarca lif üretebildiğinden, bitkiden boşaltılan su hala çok sayıda içerir.
Tedavi sırasında çıkarılan mikrofiberler kanalizasyon çamuru ile sonuçlanır - patojenleri çıkarmak için işlenen katı malzemelerin bir karışımı. Birçok durumda, arıtılmış kanalizasyon çamuru toprağa gübre olarak uygulanır. Bu, mikrofiberlerin hava ve toprağa girmesine ve toprak organizmalarına ve karasal gıda ağına aktarılmasına veya mahsuller tarafından alınmasına izin verir.
Nehirlere, göllere ve koylara giren mikroplastiklerin birçok zararlı etkisi olabilir. Balık ve diğer su hayvanları tarafından biyokimya, fizyoloji, üreme, gelişim veya davranışlarını etkileyebilirler. Bu mikroplastikler, ftalatlar ve bisfenol A gibi maddeler de dahil olmak üzere, endokrin sistem üzerindeki etkileri de dahil olmak üzere insanlarda ve hayvanlarda sağlık etkileri olabilecek kimyasal katkı maddeleri içerir.
Tekstil mikrofiberler ayrıca kumaş boyalar , kırışıklık önleyici ajanlar ve alev geciktiriciler gibi toksik olduğu gösterilen ek kimyasallar içerir. Ek olarak, suda metaller ve pestisitler gibi kirleticiler mikroplastik parçacıklara yapışabilir ve onları yiyen hayvanlara aktarılabilecek gerçek bir kirletici kokteyline dönüştürebilir.